سورهٔ لیل

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰ

سوگند به شب چون پرده افكند،

وَٱلنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ

سوگند به روز چون جلوه‌گرى آغازد،

وَمَا خَلَقَ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ

و [سوگند به‌] آنكه نر و ماده را آفريد،

إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتَّىٰ

كه همانا تلاش شما پراكنده است.

فَأَمَّا مَنْ أَعْطَىٰ وَٱتَّقَىٰ

اما آنكه [حق خدا را] داد و پروا داشت،

وَصَدَّقَ بِٱلْحُسْنَىٰ

و [پاداش‌] نيكوتر را تصديق كرد،

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْيُسْرَىٰ

بزودى راه آسانى پيش پاى او خواهيم گذاشت.

وَأَمَّا مَنۢ بَخِلَ وَٱسْتَغْنَىٰ

و اما آنكه بخل ورزيد و خود را بى‌نياز ديد،

وَكَذَّبَ بِٱلْحُسْنَىٰ

و [پاداش‌] نيكوتر را به دروغ گرفت،

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْعُسْرَىٰ

بزودى راه دشوارى به او خواهيم نمود.

وَمَا يُغْنِى عَنْهُ مَالُهُۥٓ إِذَا تَرَدَّىٰٓ

و چون هلاك شد، [ديگر] مال او به كارش نمى‌آيد.

إِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدَىٰ

همانا هدايت بر ماست.

وَإِنَّ لَنَا لَلْءَاخِرَةَ وَٱلْأُولَىٰ

و در حقيقت، دنيا و آخرت از آن ماست.

فَأَنذَرْتُكُمْ نَارًۭا تَلَظَّىٰ

پس شما را به آتشى كه زبانه مى‌كشد هشدار دادم.

لَا يَصْلَىٰهَآ إِلَّا ٱلْأَشْقَى

جز نگون‌بخت‌تر[ين مردم‌] در آن درنيايد:

ٱلَّذِى كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ

همان كه تكذيب كرد و رخ برتافت.

وَسَيُجَنَّبُهَا ٱلْأَتْقَى

و پاك‌رفتارتر[ين مردم‌] از آن دور داشته خواهد شد:

ٱلَّذِى يُؤْتِى مَالَهُۥ يَتَزَكَّىٰ

همان كه مال خود را مى‌دهد [براى آنكه‌] پاك شود،

وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُۥ مِن نِّعْمَةٍۢ تُجْزَىٰٓ

و هيچ كس را به قصد پاداش‌يافتن نعمت نمى‌بخشد،

إِلَّا ٱبْتِغَآءَ وَجْهِ رَبِّهِ ٱلْأَعْلَىٰ

جز خواستن رضاى پروردگارش كه بسى برتر است [منظورى ندارد].

وَلَسَوْفَ يَرْضَىٰ

و قطعاً بزودى خشنود خواهد شد.