سورهٔ ضحی

وَٱلضُّحَىٰ

سوگند به روشنايى روز،

وَٱلَّيْلِ إِذَا سَجَىٰ

سوگند به شب چون آرام گيرد،

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ

[كه‌] پروردگارت تو را وانگذاشته، و دشمن نداشته است.

وَلَلْءَاخِرَةُ خَيْرٌۭ لَّكَ مِنَ ٱلْأُولَىٰ

و قطعاً آخرت براى تو از دنيا نيكوتر خواهد بود.

وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَىٰٓ

و بزودى پروردگارت تو را عطا خواهد داد، تا خرسند گردى.

أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًۭا فَـَٔاوَىٰ

مگر نه تو را يتيم يافت، پس پناه داد؟

وَوَجَدَكَ ضَآلًّۭا فَهَدَىٰ

و تو را سرگشته يافت، پس هدايت كرد؟

وَوَجَدَكَ عَآئِلًۭا فَأَغْنَىٰ

و تو را تنگدست يافت و بى‌نياز گردانيد؟

فَأَمَّا ٱلْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ

و اما [تو نيز به پاس نعمت ما] يتيم را ميازار،

وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنْهَرْ

و گدا را مران،

وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ

و از نعمت پروردگار خويش [با مردم‌] سخن گوى.