قرآن بشیر

قرآن بشیر / قرآن فارسی / سورهٔ ناس

سورهٔ ناس

سورهٔ ناس، سورهٔ ۱۱۴ قرآن کریم، ۶ آیه و مکی است. نامش به معنی «مردم» است. آخرین سورهٔ قرآن است و یکی از چهار قل است.

۶ آیه · مکی · جزء ۳۰ · الناس

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

۱ · جزء ۳۰ · صفحهٔ ۶۰۴

قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ

بگو: «پناه مى‌برم به پروردگار مردم،

۲ · جزء ۳۰ · صفحهٔ ۶۰۴

مَلِكِ ٱلنَّاسِ

پادشاه مردم،

۳ · جزء ۳۰ · صفحهٔ ۶۰۴

إِلَٰهِ ٱلنَّاسِ

معبود مردم،

۴ · جزء ۳۰ · صفحهٔ ۶۰۴

مِن شَرِّ ٱلْوَسْوَاسِ ٱلْخَنَّاسِ

از شرّ وسوسه‌گر نهانى؛

۵ · جزء ۳۰ · صفحهٔ ۶۰۴

ٱلَّذِى يُوَسْوِسُ فِى صُدُورِ ٱلنَّاسِ

آن كس كه در سينه‌هاى مردم وسوسه مى‌كند،

۶ · جزء ۳۰ · صفحهٔ ۶۰۴

مِنَ ٱلْجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ

چه از جنّ و [چه از] انس.»

متن عربی به خط عثمانی است و ترجمه از محمدمهدی فولادوند. بازنشر تجاری ترجمه، بدون اجازهٔ صاحب اثر، مجاز نیست.