سورهٔ قریش

لِإِيلَٰفِ قُرَيْشٍ

براى الفت‌دادن قريش،

إِۦلَٰفِهِمْ رِحْلَةَ ٱلشِّتَآءِ وَٱلصَّيْفِ

الفتشان هنگام كوچ زمستان و تابستان، [خدا پيلداران را نابود كرد.]

فَلْيَعْبُدُوا۟ رَبَّ هَٰذَا ٱلْبَيْتِ

پس بايد خداوندِ اين خانه را بپرستند؛

ٱلَّذِىٓ أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍۢ وَءَامَنَهُم مِّنْ خَوْفٍۭ

همان [خدايى‌] كه در گرسنگى غذايشان داد، و از بيم [دشمن‌] آسوده‌خاطرشان كرد.