سورهٔ قارعه

ٱلْقَارِعَةُ

كوبنده،

مَا ٱلْقَارِعَةُ

چيست كوبنده؟

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْقَارِعَةُ

و تو چه دانى كه كوبنده چيست؟

يَوْمَ يَكُونُ ٱلنَّاسُ كَٱلْفَرَاشِ ٱلْمَبْثُوثِ

روزى كه مردم چون پروانه‌[هاى‌] پراكنده گردند،

وَتَكُونُ ٱلْجِبَالُ كَٱلْعِهْنِ ٱلْمَنفُوشِ

و كوه‌ها مانند پشم زده‌شده رنگين شود.

فَأَمَّا مَن ثَقُلَتْ مَوَٰزِينُهُۥ

اما هر كه سنجيده‌هايش سنگين برآيد،

فَهُوَ فِى عِيشَةٍۢ رَّاضِيَةٍۢ

پس وى در زندگى خوشى خواهد بود!

وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَٰزِينُهُۥ

و اما هر كه سنجيده‌هايش سبك بر آيد،

فَأُمُّهُۥ هَاوِيَةٌۭ

پس جايش «هاويه» باشد.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا هِيَهْ

و تو چه دانى كه آن چيست؟

نَارٌ حَامِيَةٌۢ

آتشى است سوزنده.