قرآن بشیر

قرآن بشیر / قرآن فارسی / سورهٔ قدر

سورهٔ قدر

سورهٔ قدر، سورهٔ ۹۷ قرآن کریم، ۵ آیه و مکی است. نامش به معنی «قدر» است. پنج آیه دربارهٔ شب قدر دارد.

۵ آیه · مکی · جزء ۳۰ · القدر

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

۱ · جزء ۳۰ · صفحهٔ ۵۹۸

بِّسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِنَّآ أَنزَلْنَٰهُ فِى لَيْلَةِ ٱلْقَدْرِ

ما [قرآن را] در شب قدر نازل كرديم.

۲ · جزء ۳۰ · صفحهٔ ۵۹۸

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا لَيْلَةُ ٱلْقَدْرِ

و از شب قدر، چه آگاهت كرد.

۳ · جزء ۳۰ · صفحهٔ ۵۹۸

لَيْلَةُ ٱلْقَدْرِ خَيْرٌۭ مِّنْ أَلْفِ شَهْرٍۢ

شب قدر از هزار ماه ارجمندتر است.

۴ · جزء ۳۰ · صفحهٔ ۵۹۸

تَنَزَّلُ ٱلْمَلَٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِم مِّن كُلِّ أَمْرٍۢ

در آن [شب‌] فرشتگان، با روح، به فرمان پروردگارشان، براى هر كارى [كه مقرّر شده است‌] فرود آيند؛

۵ · جزء ۳۰ · صفحهٔ ۵۹۸

سَلَٰمٌ هِىَ حَتَّىٰ مَطْلَعِ ٱلْفَجْرِ

[آن شب‌] تا دمِ صبح، صلح و سلام است.

متن عربی به خط عثمانی است و ترجمه از محمدمهدی فولادوند. بازنشر تجاری ترجمه، بدون اجازهٔ صاحب اثر، مجاز نیست.