سورهٔ انفطار

إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنفَطَرَتْ

آنگاه كه آسمان زهم بشكافد،

وَإِذَا ٱلْكَوَاكِبُ ٱنتَثَرَتْ

و آنگاه كه اختران پراكنده شوند،

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ فُجِّرَتْ

و آنگاه كه درياها از جا بركنده گردند،

وَإِذَا ٱلْقُبُورُ بُعْثِرَتْ

و آنگاه كه گورها زير و زبر شوند،

عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ

هر نفسى آنچه را پيش فرستاده و بازپس گذاشته، بداند.

يَٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلْكَرِيمِ

اى انسان، چه چيز تو را در باره پروردگار بزرگوارت مغرور ساخته؟

ٱلَّذِى خَلَقَكَ فَسَوَّىٰكَ فَعَدَلَكَ

همان كس كه تو را آفريد، و [اندام‌] تو را درست كرد، و [آنگاه‌] تو را سامان بخشيد.

فِىٓ أَىِّ صُورَةٍۢ مَّا شَآءَ رَكَّبَكَ

و به هر صورتى كه خواست، تو را تركيب كرد.

كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِٱلدِّينِ

با اين همه، شما منكر [روز] جزاييد.

وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَٰفِظِينَ

و قطعاً بر شما نگهبانانى [گماشته شده‌]اند:

كِرَامًۭا كَٰتِبِينَ

[فرشتگان‌] بزرگوارى كه نويسندگان [اعمال شما] هستند؛

يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ

آنچه را مى‌كنيد، مى‌دانند.

إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍۢ

قطعاً نيكان به بهشت اندرند.

وَإِنَّ ٱلْفُجَّارَ لَفِى جَحِيمٍۢ

و بى‌شك، بدكاران در دوزخند.

يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ ٱلدِّينِ

روز جزا در آنجا درآيند،

وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَآئِبِينَ

و از آن [عذاب‌] دور نخواهند بود.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ

و تو چه دانى كه چيست روز جزا؟

ثُمَّ مَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ

باز چه دانى كه چيست روز جزا؟

يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌۭ لِّنَفْسٍۢ شَيْـًۭٔا ۖ وَٱلْأَمْرُ يَوْمَئِذٍۢ لِّلَّهِ

روزى كه كسى براى كسى هيچ اختيارى ندارد؛ و در آن روز، فرمان از آنِ خداست.