سورهٔ مرسلات

وَٱلْمُرْسَلَٰتِ عُرْفًۭا

سوگند به فرستادگان پى‌درپى،

فَٱلْعَٰصِفَٰتِ عَصْفًۭا

كه سخت توفنده‌اند.

وَٱلنَّٰشِرَٰتِ نَشْرًۭا

و سوگند به افشانندگان افشانگر،

فَٱلْفَٰرِقَٰتِ فَرْقًۭا

كه [ميان حق و باطل‌] جداگرند،

فَٱلْمُلْقِيَٰتِ ذِكْرًا

و القاكننده وحى‌اند.

عُذْرًا أَوْ نُذْرًا

خواه عذرى باشد يا هشدارى.

إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَوَٰقِعٌۭ

كه آنچه وعده يافته‌ايد قطعاً رخ خواهد داد.

فَإِذَا ٱلنُّجُومُ طُمِسَتْ

پس وقتى كه ستارگان محو شوند،

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ فُرِجَتْ

و آنگاه كه آسمان بشكافد،

وَإِذَا ٱلْجِبَالُ نُسِفَتْ

و آنگاه كه كوه‌ها از جا كنده شوند،

وَإِذَا ٱلرُّسُلُ أُقِّتَتْ

و آنگاه كه پيمبران به ميقات آيند،

لِأَىِّ يَوْمٍ أُجِّلَتْ

براى چه روزى تعيين وقت شده است؟

لِيَوْمِ ٱلْفَصْلِ

براى روز داورى.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ

و تو چه دانى كه روز داورى چيست؟

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ

آن روز واى بر تكذيب‌كنندگان!

أَلَمْ نُهْلِكِ ٱلْأَوَّلِينَ

مگر پيشينيان را هلاك نكرديم؟

ثُمَّ نُتْبِعُهُمُ ٱلْءَاخِرِينَ

سپس از پى آنان پسينيان را مى‌بريم.

كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِٱلْمُجْرِمِينَ

با مجرمان چنين مى‌كنيم.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ

آن روز واى بر تكذيب‌كنندگان.

أَلَمْ نَخْلُقكُّم مِّن مَّآءٍۢ مَّهِينٍۢ

مگر شما را از آبى بى‌مقدار نيافريديم؟

فَجَعَلْنَٰهُ فِى قَرَارٍۢ مَّكِينٍ

پس آن را در جايگاهى استوار نهاديم،

إِلَىٰ قَدَرٍۢ مَّعْلُومٍۢ

تا مدّتى معيّن!

فَقَدَرْنَا فَنِعْمَ ٱلْقَٰدِرُونَ

و توانا آمديم، و چه نيك تواناييم.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ

آن روز واى بر تكذيب‌كنندگان.

أَلَمْ نَجْعَلِ ٱلْأَرْضَ كِفَاتًا

مگر زمين را محل اجتماع نگردانيديم؟

أَحْيَآءًۭ وَأَمْوَٰتًۭا

چه براى مردگان چه زندگان.

وَجَعَلْنَا فِيهَا رَوَٰسِىَ شَٰمِخَٰتٍۢ وَأَسْقَيْنَٰكُم مَّآءًۭ فُرَاتًۭا

و كوه‌هاى بلند در آن نهاديم و به شما آبى گوارا نوشانيديم.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ

آن روز واى بر تكذيب‌كنندگان.

ٱنطَلِقُوٓا۟ إِلَىٰ مَا كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ

برويد به سوى همان چيزى كه آن را تكذيب مى‌كرديد.

ٱنطَلِقُوٓا۟ إِلَىٰ ظِلٍّۢ ذِى ثَلَٰثِ شُعَبٍۢ

برويد به سوى [آن‌] دود سه شاخه،

لَّا ظَلِيلٍۢ وَلَا يُغْنِى مِنَ ٱللَّهَبِ

نه سايه‌دار است و نه از شعله [آتش‌] حفاظت مى‌كند.

إِنَّهَا تَرْمِى بِشَرَرٍۢ كَٱلْقَصْرِ

[دوزخ‌] چون كاخى [بلند] شراره مى‌افكند،

كَأَنَّهُۥ جِمَٰلَتٌۭ صُفْرٌۭ

گويى شترانى زرد رنگند.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ

آن روز واى بر تكذيب‌كنندگان.

هَٰذَا يَوْمُ لَا يَنطِقُونَ

اين، روزى است كه دم نمى‌زنند.

وَلَا يُؤْذَنُ لَهُمْ فَيَعْتَذِرُونَ

و رخصت نمى‌يابند تا پوزش خواهند.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ

آن روز واى بر تكذيب‌كنندگان.

هَٰذَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ ۖ جَمَعْنَٰكُمْ وَٱلْأَوَّلِينَ

اين [همان‌] روز داورى است شما و [جمله‌] پيشينيان را گرد مى‌آوريم.

فَإِن كَانَ لَكُمْ كَيْدٌۭ فَكِيدُونِ

پس اگر حيلتى داريد، در برابر من بسگاليد.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ

آن روز واى بر تكذيب‌كنندگان.

إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى ظِلَٰلٍۢ وَعُيُونٍۢ

اهل تقوا در زير سايه‌ها و بر كنار چشمه‌سارانند،

وَفَوَٰكِهَ مِمَّا يَشْتَهُونَ

با هر ميوه‌اى كه خوش داشته باشند.

كُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ هَنِيٓـًٔۢا بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ

به [پاداش‌] آنچه مى‌كرديد، بخوريد و بياشاميد؛ گواراتان باد.

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ

ما نيكوكاران را چنين پاداش مى‌دهيم.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ

آن روز واى بر تكذيب‌كنندگان.

كُلُوا۟ وَتَمَتَّعُوا۟ قَلِيلًا إِنَّكُم مُّجْرِمُونَ

[اى كافران،] بخوريد و اندكى برخوردار شويد كه شما گناهكاريد.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ

[ولى‌] آن روز واى بر تكذيب‌كنندگان.

وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ٱرْكَعُوا۟ لَا يَرْكَعُونَ

و چون به آنان گفته شود: «ركوع كنيد»، به ركوع نمى‌روند.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ

آن روز واى بر تكذيب‌كنندگان.

فَبِأَىِّ حَدِيثٍۭ بَعْدَهُۥ يُؤْمِنُونَ

پس به كدامين سخن پس از [قرآن‌] ايمان مى‌آورند؟