قرآن بشیر

قرآن بشیر / قرآن فارسی / سورهٔ مزمل

سورهٔ مزمل

سورهٔ مزمل، سورهٔ ۷۳ قرآن کریم، ۲۰ آیه و مکی است. نامش به معنی «جامه‌دربرکشیده» است.

۲۰ آیه · مکی · جزء ۲۹ · المزمل

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

۱ · جزء ۲۹ · صفحهٔ ۵۷۴

يَٰٓأَيُّهَا ٱلْمُزَّمِّلُ

اى جامه به خويشتن فرو پيچيده،

۲ · جزء ۲۹ · صفحهٔ ۵۷۴

قُمِ ٱلَّيْلَ إِلَّا قَلِيلًۭا

به پا خيز شب را مگر اندكى،

۳ · جزء ۲۹ · صفحهٔ ۵۷۴

نِّصْفَهُۥٓ أَوِ ٱنقُصْ مِنْهُ قَلِيلًا

نيمى از شب يا اندكى از آن را بكاه،

۴ · جزء ۲۹ · صفحهٔ ۵۷۴

أَوْ زِدْ عَلَيْهِ وَرَتِّلِ ٱلْقُرْءَانَ تَرْتِيلًا

يا بر آن [نصف‌] بيفزاى و قرآن را شمرده شمرده بخوان.

۵ · جزء ۲۹ · صفحهٔ ۵۷۴

إِنَّا سَنُلْقِى عَلَيْكَ قَوْلًۭا ثَقِيلًا

در حقيقت ما به زودى بر تو گفتارى گرانبار القا مى‌كنيم.

۶ · جزء ۲۹ · صفحهٔ ۵۷۴

إِنَّ نَاشِئَةَ ٱلَّيْلِ هِىَ أَشَدُّ وَطْـًۭٔا وَأَقْوَمُ قِيلًا

قطعاً برخاستن شب، رنجش بيشتر و گفتار [در آن هنگام‌] راستين‌تر است.

۷ · جزء ۲۹ · صفحهٔ ۵۷۴

إِنَّ لَكَ فِى ٱلنَّهَارِ سَبْحًۭا طَوِيلًۭا

[و] تو را، در روز، آمد و شدى دراز است.

۸ · جزء ۲۹ · صفحهٔ ۵۷۴

وَٱذْكُرِ ٱسْمَ رَبِّكَ وَتَبَتَّلْ إِلَيْهِ تَبْتِيلًۭا

و نام پروردگار خود را ياد كن و تنها به او بپرداز.

۹ · جزء ۲۹ · صفحهٔ ۵۷۴

رَّبُّ ٱلْمَشْرِقِ وَٱلْمَغْرِبِ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ فَٱتَّخِذْهُ وَكِيلًۭا

[اوست‌] پروردگار خاور و باختر، خدايى جز او نيست، پس او را كارساز خويش اختيار كن.

۱۰ · جزء ۲۹ · صفحهٔ ۵۷۴

وَٱصْبِرْ عَلَىٰ مَا يَقُولُونَ وَٱهْجُرْهُمْ هَجْرًۭا جَمِيلًۭا

و بر آنچه مى‌گويند شكيبا باش و از آنان با دورى گزيدنى خوش فاصله بگير.

۱۱ · جزء ۲۹ · صفحهٔ ۵۷۴

وَذَرْنِى وَٱلْمُكَذِّبِينَ أُو۟لِى ٱلنَّعْمَةِ وَمَهِّلْهُمْ قَلِيلًا

و مرا با تكذيب‌كنندگان توانگر واگذار و اندكى مهلتشان ده.

۱۲ · جزء ۲۹ · صفحهٔ ۵۷۴

إِنَّ لَدَيْنَآ أَنكَالًۭا وَجَحِيمًۭا

در حقيقت پيش ما زنجيرها و دوزخ،

۱۳ · جزء ۲۹ · صفحهٔ ۵۷۴

وَطَعَامًۭا ذَا غُصَّةٍۢ وَعَذَابًا أَلِيمًۭا

و غذايى گلوگير و عذابى پر درد است.

۱۴ · جزء ۲۹ · صفحهٔ ۵۷۴

يَوْمَ تَرْجُفُ ٱلْأَرْضُ وَٱلْجِبَالُ وَكَانَتِ ٱلْجِبَالُ كَثِيبًۭا مَّهِيلًا

روزى كه زمين و كوهها به لرزه درآيند و كوهها به سان ريگ روان گردند.

۱۵ · جزء ۲۹ · صفحهٔ ۵۷۴

إِنَّآ أَرْسَلْنَآ إِلَيْكُمْ رَسُولًۭا شَٰهِدًا عَلَيْكُمْ كَمَآ أَرْسَلْنَآ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ رَسُولًۭا

بى‌گمان، ما به سوى شما فرستاده‌اى كه گواه بر شماست روانه كرديم، همان گونه كه فرستاده‌اى به سوى فرعون فرستاديم.

۱۶ · جزء ۲۹ · صفحهٔ ۵۷۴

فَعَصَىٰ فِرْعَوْنُ ٱلرَّسُولَ فَأَخَذْنَٰهُ أَخْذًۭا وَبِيلًۭا

[ولى‌] فرعون به آن فرستاده عصيان ورزيد، پس ما او را به سختى فرو گرفتيم.

۱۷ · جزء ۲۹ · صفحهٔ ۵۷۴

فَكَيْفَ تَتَّقُونَ إِن كَفَرْتُمْ يَوْمًۭا يَجْعَلُ ٱلْوِلْدَٰنَ شِيبًا

پس اگر كفر بورزيد، چگونه از روزى كه كودكان را پير مى‌گرداند، پرهيز توانيد كرد؟

۱۸ · جزء ۲۹ · صفحهٔ ۵۷۴

ٱلسَّمَآءُ مُنفَطِرٌۢ بِهِۦ ۚ كَانَ وَعْدُهُۥ مَفْعُولًا

آسمان از [بيم‌] آن [روز] در هم شكافد؛ وعده او انجام يافتنى است.

۱۹ · جزء ۲۹ · صفحهٔ ۵۷۴

إِنَّ هَٰذِهِۦ تَذْكِرَةٌۭ ۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ سَبِيلًا

قطعاً اين [آيات‌] اندرزى است، تا هر كه بخواهد به سوى پروردگار خود راهى در پيش گيرد.

۲۰ · جزء ۲۹ · صفحهٔ ۵۷۵

۞ إِنَّ رَبَّكَ يَعْلَمُ أَنَّكَ تَقُومُ أَدْنَىٰ مِن ثُلُثَىِ ٱلَّيْلِ وَنِصْفَهُۥ وَثُلُثَهُۥ وَطَآئِفَةٌۭ مِّنَ ٱلَّذِينَ مَعَكَ ۚ وَٱللَّهُ يُقَدِّرُ ٱلَّيْلَ وَٱلنَّهَارَ ۚ عَلِمَ أَن لَّن تُحْصُوهُ فَتَابَ عَلَيْكُمْ ۖ فَٱقْرَءُوا۟ مَا تَيَسَّرَ مِنَ ٱلْقُرْءَانِ ۚ عَلِمَ أَن سَيَكُونُ مِنكُم مَّرْضَىٰ ۙ وَءَاخَرُونَ يَضْرِبُونَ فِى ٱلْأَرْضِ يَبْتَغُونَ مِن فَضْلِ ٱللَّهِ ۙ وَءَاخَرُونَ يُقَٰتِلُونَ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ ۖ فَٱقْرَءُوا۟ مَا تَيَسَّرَ مِنْهُ ۚ وَأَقِيمُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتُوا۟ ٱلزَّكَوٰةَ وَأَقْرِضُوا۟ ٱللَّهَ قَرْضًا حَسَنًۭا ۚ وَمَا تُقَدِّمُوا۟ لِأَنفُسِكُم مِّنْ خَيْرٍۢ تَجِدُوهُ عِندَ ٱللَّهِ هُوَ خَيْرًۭا وَأَعْظَمَ أَجْرًۭا ۚ وَٱسْتَغْفِرُوا۟ ٱللَّهَ ۖ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۢ

در حقيقت، پروردگارت مى‌داند كه تو و گروهى از كسانى كه با تواند، نزديك به دو سوم از شب يا نصف آن يا يك سوم آن را [به نماز] برمى‌خيزيد، و خداست كه شب و روز را اندازه‌گيرى مى‌كند. [او ]مى‌داند كه [شما] هرگز حساب آن را نداريد، پس بر شما ببخشود، [اينك‌] هر چه از قرآن ميسر مى‌شود بخوانيد. [خدا] مى‌داند كه به زودى در ميانتان بيمارانى خواهند بود، و [عده‌اى‌] ديگر در زمين سفر مى‌كنند [و] در پى روزى خدا هستند، و [گروهى‌] ديگر در راه خدا پيكار مى‌نمايند. پس هر چه از [قرآن‌] ميسر شد تلاوت كنيد و نماز را برپا داريد و زكات را بپردازيد و وام نيكو به خدا دهيد؛ و هر كار خوبى براى خويش از پيش فرستيد آن را نزد خدا بهتر و با پاداشى بيشتر باز خواهيد يافت. و از خدا طلب آمرزش كنيد كه خدا آمرزنده مهربان است.

متن عربی به خط عثمانی است و ترجمه از محمدمهدی فولادوند. بازنشر تجاری ترجمه، بدون اجازهٔ صاحب اثر، مجاز نیست.