قرآن بشیر

قرآن بشیر / قرآن فارسی / سورهٔ فاتحه

سورهٔ فاتحه

سورهٔ فاتحه، سورهٔ ۱ قرآن کریم، ۷ آیه و مکی است. نامش به معنی «گشاینده» است. در نمازهای روزانه خوانده می‌شود و به نام حمد هم شناخته می‌شود.

۷ آیه · مکی · جزء ۱ · الفاتحة

۱ · جزء ۱ · صفحهٔ ۱

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

به نام خداوند رحمتگر مهربان

۲ · جزء ۱ · صفحهٔ ۱

ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ

ستايش خدايى را كه پروردگار جهانيان،

۳ · جزء ۱ · صفحهٔ ۱

ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

رحمتگر مهربان،

۴ · جزء ۱ · صفحهٔ ۱

مَٰلِكِ يَوْمِ ٱلدِّينِ

[و] خداوند روز جزاست.

۵ · جزء ۱ · صفحهٔ ۱

إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ

[بار الها] تنها تو را مى‌پرستيم، و تنها از تو يارى مى‌جوييم.

۶ · جزء ۱ · صفحهٔ ۱

ٱهْدِنَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلْمُسْتَقِيمَ

ما را به راه راست هدايت فرما،

۷ · جزء ۱ · صفحهٔ ۱

صِرَٰطَ ٱلَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ ٱلْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَا ٱلضَّآلِّينَ

راه آنان كه گرامى‌شان داشته‌اى، نه [راه‌] مغضوبان، و نه [راه‌] گمراهان.

متن عربی به خط عثمانی است و ترجمه از محمدمهدی فولادوند. بازنشر تجاری ترجمه، بدون اجازهٔ صاحب اثر، مجاز نیست.